Hüvallahüllezi Suresi Okunuşu, Hüvallahüllezi Türkçe Anlamı

Hüvallahüllezi Haşr Suresinin son 3 ayetidir. Hergün sabah ve akşam namazlarıdan sonra okuduğumuz Hüvallahüllezi; sabah ve akşam 3 defa “eûzü billahis-semîil alîm-i mineşşeytânirracîm” diye başlayıp Haşr suresinin son 3 ayeti olan Hüvallahüllezi olarak bilinin Ayeti okursa; Allah (c.c.) o kişiye yetmiş bin meleği salavat ve istiğfar etmek üzere tayin eder. O gün vefat ederse şehitlik sevabı gibi sevap verilir.

HÜVALLAHÜLLEZİ

Eûzü billahis-semîil alîm-i mineşşeytânirracîm” (3 Kez)
Bismillahirrahmanirrahim 

22- Hüvallahüllezi lâ ilâhe illâ hû. ‘Âlimü’l-ğaybi veş-şehâdeh. Hüver-rahmânür-rahîm.
23- Hüvallâhüllezî lâ ilâhe illâ hû. El-melikül-kuddûsüs-selâmül-mü’minül-müheyminül-‘azîzül-cebbârul-mütekebbir. Sübhânellâhi ‘ammâ yüşrikûn.
24- Hüvallâhül-hâlikul-bâriül-müsavviru lehül-esmâülhüsnâ. Yüsebbihu lehü mâ fis-semâvâti vel-ard. Ve hüvel-‘azîzül-hakîm.

HÜVALLAHÜLLEZİ TÜRKÇE ANLAMI

ALLAH’ın rahmetinden kovulmuş şeytanın şerrinden, işiten ve bilen ALLAH’a sığınırım. (3 Kez)
Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla.

22- O öyle Allah ki ondan başka ilah yok gizli olanı da bilir, aşikar olanı da.  O, çok esirgeyendir, çok merhametlidir.
23- O öyle Allah ki ondan başka tapılacak yok, öyle melik ki mukaddestir. selamete erdirendir, güven verendir, görüp gözetendir, onurludur, dilediğini ister istemez yaptırandır, her konuda büyüklüğünü gösterendir. Allah (c.c.) onların ortak koştuklarından münezzehtir.
24- O öyle Allah ki Halık, Barî, Müsavvir O, en güzel isimler (Esma-i hüsnâ) onun, bütün göklerdeki ve yerdeki ona tesbih eder, O öyle Aziz öyle hakîmdir.

HÜVALLAHÜLLEZİ SÜRESİ DİNLE

Dinlemek için alttaki videoya tıklayın..

HÜVALLAHÜLLEZİ ARAPÇA

هُوَ اللّٰهُ الَّذ۪ي لَٓا اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِۚ هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّح۪يمُ
هُوَ اللّٰهُ الَّذ۪ي لَٓا اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَز۪يزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُۜ سُبْحَانَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ
هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَٓاءُ الْحُسْنٰىۜ يُسَبِّـحُ لَهُ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ

La yestevi – Huvallahullezi

HÜVALLAHÜLLEZİ TEFSİRİ

Cenâb-ı Hak, “Allah” ismini en başa koyarak kendisinin bazı isim ve sıfatlarını özellikle anmakta, ardından en güzel isimlerin kendisine ait olduğunu hatırlatmaktadır.
Kulluk bilincine erişmiş olanların taşıması gereken Allah korkusuna değinen 21. âyetin açıklaması mahiyetindeki bu âyetlerde bile önce Allah Teâlâ’nın birliğine, sonra ilminin sınırsızlığına, hemen bunların ardından da rahmet ve şefkatinin enginliğine yer verilmesi, ulu Rabbimizi diğer isim ve sıfatlarını da unutmadan, ama her şeyden önce sevgi, şefkat ve bağışlayıcılık nitelikleriyle düşünmemiz ve bizim de bütün yaratılmışlara karşı bu tavrı öncelememiz gerektiğini gösterme açısından dikkat çekicidir.
“En güzel isimler” diye çevirdiğimiz 24. âyetteki esmâ-i hüsnâ terimi, “Allah Teâlâ’nın en güzel niteliklerine ve en mükemmel anlamlara delâlet eden isimleri” demektir (bilgi için bk. A‘râf 7/180; “Allah” hakkında bk. Bakara 2/255; “rahmân” ve “rahîm” hakkında bk. Fâtiha 1/3). Genellikle birden fazla mâna ile açıklanan esmâ-i hüsnâdan 23-24. âyetlerde geçenler için verilen başlıca anlamlar şöyledir: a) Melik: Egemenliğin mutlak sahibi, görünen ve görünmeyen âlemlerin asıl ve yegâne mâliki, b) Kuddûs: Her türlü eksiklikten uzak, mutlak kemal sahibi, yaratılmışların tasavvur ve tasvirine sığmaz, kutsî, c) Selâm: Esenlik kaynağı, esenlik veren, selâmete çıkaran, d) Mü’min: Güven sağlayan, kendisine güvenilen, vaadine itimat edilen, gönlünü imana açanlara iman veren, kendisine güvenenleri korkudan emin kılan, e) Müheymin: Görüp gözeten, yöneten ve denetleyen, evrenin mutlak hâkim ve yöneticisi, f) Azîz: Üstün, yenilmeyen, mutlak güç sahibi, yegâne galip, izzet ve şanın asıl sahibi ve kaynağı, g) Cebbâr: İradesine sınır olmayan, murat ettiğini her durumda icra edebilen, hükmüne ve etkisine karşı direnilemeyen, yaratılmışların halini iyileştiren, yaraları saran, dertlere derman olan, erişilemez, yüceler yücesi, güç ve azamet sahibi, h) Mütekebbir: Büyüklüğü apaçık olan, azametini ortaya koyan, büyüklük ancak kendisine yaraşan, büyüklükte eşi olmayan, ı) Hâlik: Takdir ettiği gibi yaratan, i) Bâri’: Örneği olmadan yaratan, yaratmanın bütün evrelerindeki inceliklerin asıl kaynağı, j) Musavvir: Biçim ve özellik veren, yarattıklarının maddî mânevî, duyularla algılanan algılanamayan bütün şekil ve hususiyetlerini belirleyen, k) Hakîm: Bütün işleri ve buyrukları yerli yerince olan, hüküm ve hikmet sahibi.
Sûre –ilk âyetinde olduğu gibi– göklerde ve yerde bulunanların hepsinin Allah’ı tesbih ettiği, O’nun azîz ve hakîm olduğu belirtilerek sona ermektedir.
Kaynak : Kur’an Yolu Tefsiri Cilt: 5 Sayfa: 303-304